فرجی دانا تنها کسی بود که قبای وزارت علوم به تنش زار نمی زد و متاسفانه شد آنچه شد. گناه عزل ناشایست او به گردن خودش(که به جای کوتاه آمدنِ بجا، قاطعیت نابجا به خرج داد) رئیس جمهور(که به جای قاطعیتِ بجا، نابجا کوتاه آمد) و مجلس اصولگرا(که دچار توهم "همه چیز مال من است" شد). کاری به این ندارم و روی حرفم با دوستانِ اصلاح طلبی است که با این موش و گربه بازیِ مجلس نهم دُژم شدند و عزمِ تسخیرِ مجلس کردند و بنا دارند «زیاده خواهان و لجبازان ر را دور بریزند و حکومت مصلحین بنا کنند». ضرورت دیدم [لااقل به دوستان حقوقی] توصیه کنم که مرغ خودشان را تخم-طلا نبینند و یقین داشته باشند مجلس اصلاح طلب هم سرو ته همین کرباس است و به سکان که برسد متوهم می شود و مستانه می تازد. می گویید نه؟ شاهد می آورم. شاید جوان ترها به خاطر نداشته باشند که زمانی در این مملکت موجودی تنفس می کرد به نام «مجلس ششم» که یکی از شاهکارهاش انتخاب اعضای شورای نگهبان در سال 1380 بود. اینطور که آرشیو سایت مجلس ثبت کرده در مرداد 80، رئیس قوه قضائیه وقت(آیت الله شاهرودی) شش حقوقدان را به مجلس پیشنهاد کرد که باید 3نفر از ایشان انتخاب می شدند. خالقی(منشی) شش نفر را اینطور معرفی می کند:

1-آقای دکتر عباس کریمی دکترای حقوق بین الملل

2-آقای دکتر عباسعلی کدخدایی دکترای حقوق بین الملل

3-آقای دکتر غلامحسین الهام دکترای حقوق جزا و جرمشناسی

4-آقای دکتر حسین میرمحمدصادقی دکترای حقوق جزا و جرمشناسی

5-آقای دکتر محسن اسماعیلی دکترای حقوق خصوصی

6-آقای ابراهیم عزیزی فوق لیسانس حقوق خصوصی(رئیس[کروبی]:که دارد دوره دکترا هم می خواند)

نتیجه رای گیری را ببینید:

«حضار ۲۳۸ نفر، رأیهایی‌ که‌ به‌ گلدانها ریخته‌ شده‌ (۲۳۸) رأی‌، آقای‌ عزیزی‌ (۱۵۰) رأی‌، آقای‌ کریمی‌ (۱۰۴) رأی‌، آقای‌ میرمحمدصادقی‌ (۶۷) رأی‌، آقای‌ اسماعیلی‌ (۳۱) رأی‌، آقای‌ الهام‌ (۲۶) رأی‌، آقای‌ کدخدایی‌ (۱۶) رأی‌»

رئیس مجلس(کروبی) استدلال می کند که فردِ منتخب باید با اکثریت مطلق انتخاب شود لذا جز آقای عزیزی منتخب دیگری نداریم و سر این داستان بلوایی به پا می شود و کار به رهبری و مجمع تشخیص می رسد و نهایتا مجمع نظر می دهد که اکثریت نسبی کافی است. با اینحال مجلس نمی پذیرد و دوباره بهانه می آورد که تعداد گزینه ها کافی نیست و قدرت انتخابمان کم است و از این حرفها. از رئیس قوه قضائیه خواسته می شود که گزینه های بیشتری پیشنهاد کند تا مجددا[البته با سیستم اکثریت نسبی] رای گیری شود. آیت الله شاهرودی با نگارش نامه ای ملاطفت آمیز و تأکید بر صلح و صفا بین قوا، دو نفر به گزینه ها اضافه می کند:

-دکتر فضل الله موسوی

-آقای ابوالفضل الموتیان

گویا دکتر میرمحمدصادقی قبل از رای گیری انصراف می دهند و مجلس برای انتخاب 2 نفر وارد رای گیری می شود و نتیجه می شود این:

«حضار در جلسه‌ ۲۲۵ نفر، آراء ریخته‌ شده‌ در گلدانها (۲۲۵) رأی‌، آقای‌ کدخدایی‌ (۵۴) رأی‌، آقای‌ الموتیان‌ (۵۰) رأی‌، آقای‌ اسماعیلی‌ (۴۵) رأی‌، آقای‌ موسوی‌ (۱۴) رأی‌ و آراء سفید هم‌ (۱۳۲) رأی‌، اگر آقای‌ سفید کسی‌ بود می‌توانستیم‌ بگوییم‌ رأی‌ دارد! (خنده‌ حضار) بنابراین‌ هیچکدام‌ از این‌ عزیزان‌ رأی‌ نیاوردند.»

در نتیجه و پس از کلی بهانه گیری و کش و قوس و لجاجت، آقایان عزیزی، دکتر اسماعیلی و دکتر کدخدایی با رای مجلس ششم به شورای نگهبان راه پیدا می کنند و فیه آیاتٌ و عبره. ضرورت نمی بینم با فهرستِ اسامی نمایندگان این مجلس[یا حتی برخی دانه درشتهاش که امروز هم نُقل تیتر روزنامه ها هستند] سرتان را درد بیاورم. بروید و ببینید و تأمل کنید. خلاصه این که به شوق کدام کعبه قربان کرده اید؟ و در انتظار این گودوها هستید؟ اگر بناست از شکمِ منجی شما 150 رای به عزیزی و 67 رای به دکتر میرمحمدصادقی بیرون بیاید صد رحمت به جبهه پایداری!

 

 

نوشته شده توسط علی صابری تولایی در ساعت  | لینک  | 

 

اول- کسی هست که در همان کلاس هایی که اولین سال دانشجوییش را شروع کرده، حالا تدریس هم بکند؟ دست بالا!. تجربه من از این هم جالب تر است. این روزها در کلاس هایی قدم می زنم که روزگاری اتاقِ خوابگاهم بوده و حین تدریس یاد رضا و مجتبی و عباس و ...می افتم. گاهی قبل یا وسط کلاس تنها می مانم و به ردیف آخر خیره می شوم 

 


ادامه مطلب
نوشته شده توسط علی صابری تولایی در ساعت  | لینک  | 

 

لابد باخبرید که اجرای قانون دادرسی کیفری جدید تا 94 به تعویق افتاد. برای خیلی ها سؤال شده و گهگاه از من می پرسند: برای آزمون های 93 قانون فعلی ملاک است یا قانون جدید؟. چون در این زمینه ملا نیستم از یکی از اساتید بزرگوارِ مسلم در این زمینه، پرسیدم و فرمودند:

 حسب اعلام کانون وکلا، در آزمون وکالت که آذرماه برگزار میشه، از قانون جدید سوال میاد. در مورد دو آزمون دیگه هنوز از طرف مراجع ذیربط چیزی اعلام نشده ولی من -با احتمال قوی- طرح سوال از قانون جدید رو محتمل می دونم. والامر الیکم

خود دانید. به جای شما بودم این توصیه و احتمال قوی را جدی می گرفتم مگر اینکه مراجع ذیربط خلافش را اعلام کنند

 

 

نوشته شده توسط علی صابری تولایی در ساعت  | لینک  | 

 

اول-مستند "انسانی، بسیار انسانی"(Human All Too Human) کاری قدیمی از بی بی سی(1999) را ببینید که به نظر من هنوز تازگی دارد. دست کم به این خاطر که خیلی ها ندیدند. نام این مجموعه سه اپیزودی (هریک پنجاه دقیقه) از یکی از آثار نیچه اقتباس شده است.سه گانه ی جذابی که بخش مهمی از حیات و فکر سه فیلسوف مهم اروپایی(نیچه، هایدگر و سارتر) را گزارش می کند. حاوی تصاویر عالی از زادگاه، اقامتگاه، کمی هیکل و شمایل آقایان در حال قدم زدن یا خندیدن و الخ. نریشنِ متداول و گفتگوهای جالب با بهترین کسانی که اینها را می شناسند: از گادامر و رورتی که درباره هایدگر می گویند تا  خاطرات سیمون دوبوار از دوران دانشجویی اش با سارتر. 

 

 


ادامه مطلب
نوشته شده توسط علی صابری تولایی در ساعت  | لینک  | 

بازار وبلاگستان حقوقی به شدت کساد و کسالت بار است. بیشتر وبلاگ ها تعطیلند و یکی دو تای ظاهرا فعال هم محل دل نوشته های نامرتبط. خیلی ها سرشان به شبکه های اجتماعی گرم است و میلِ فضای مجازی-خواهی-شان را با فیسبوک و گوگل پلاس ارضاء می کنند. از اینها بدتر کسانی که فکر می کنند واتس اپ و وایبر جای وبلاگ نویسی(خوانی) را می گیرد. 


ادامه مطلب
نوشته شده توسط علی صابری تولایی در ساعت  | لینک  | 

 

برای چندین عدد حقوق خوانده متن رساله دکتری زبان بسته ام را فرستادم مشروط به اینکه اظهار نظر بفرمایند و عمدتا پذیرفتند. تقریبا سه ماه گذشته و فقط از یک نفر آن هم در حد یک پیامک چند سطری!!! اظهارنظر رسید. جالب اینکه «المؤمنون عند شروطهم» را در همان سال های اول دانشجویی یاد این بزرگواران دادند. این "چندین عدد" را نمونه خرواری از حقوق خوانان ایرانی ببین و حساب کن چه گلی به سر امت بیچاره خواهند زد. البته هنوز امیدوارم برخی از خود عددیّتی نشان دهند.

 

 

نوشته شده توسط علی صابری تولایی در ساعت  | لینک  | 

 
 
در وبلاگ ها خبری خوشحال کننده دیدم مبنی بر اینکه استاد دکتر کاتوزیان در روزهای آتی مهمان مشهد مقدس هستند. از این بابت خوشحالم و به عنوان یک مشهدی -از تهران- به ایشان خیرمقدم می گویم. امیدوارم دانشجویان حقوقی مشهد اینبار هم مثل هفت سال قبل- که بنده مفتخر به طلبگی دانشگاه علوم رضوی بودم- در استقبال از این استاد فرزانه سنگ تمام بگذارند. ناگفته نگذارم که استقبالِ بیشتر دانشجویان شهرستانی از این استاد-برخلاف مصادره و فضاسازی برخی- ماهیت سیاسی ندارد و از عشق دانشجوی حقوق به بزرگان آب می خورد. نشان به آن نشان که در همان سفر، دانشگاه رضوی و طلاب آنجا -که نگرش سیاسی روشنی دارند- نیز بر گردِ ایشان حلقه ها زدند. با توجه به خاطره ای که از سفر پیشین ایشان دارم تذکر جسورانه ی ظاهرا کم اهمیت ولی حقیقتا مهم را لازم می دانم. هرچند بعید می دانم به سمعشان برسد:
 
 

ادامه مطلب
نوشته شده توسط علی صابری تولایی در ساعت  | لینک  | 

وبلاگ مشترک پاسنر(قاضی بازنشسته و استاد فلسفه حقوق) و بکر(اقتصاددان) را منظم دنبال می کردم. قبلا همینجا گفته بودم که این اتفاق- وبلاگ نویسی مشترک دو استاد مطرح- بدعت جالب و قابل تقلیدی است. متاسفانه گری بکر چند روز پیش درگذشت و من در فیدخوانم آخرین پست این وبلاگ را با تیتر "الوداع" و قلم پاسنر دیدم. کوه اندوه پاسنر را در این دو سه جمله می توان دید:

 


ادامه مطلب
نوشته شده توسط علی صابری تولایی در ساعت  | لینک  | 

وقتی وبلاگ فلسفه حقوق بزنی و صدای أنا رجلت گوش فلک را کر کرده باشد لابد باید در جواب دانشجویی که می پرسد:برای فلسفه حقوق چه بخوانم؟ فکرت به سرفه نیفتد و لال نشوی و لااقل پنج کتابِ دم دستی اسم ببری. این، معضل و شکنجه من است و حقیقتا از معرفی پنج تا که سهل است، یک کتاب هم عاجزم. خیلی از کتب فارسی که برچسب فلسفه حقوق دارند از این قرارند:

-ربطی به مباحثِ روزِ فلسفه حقوق ندارند و از پدیدارشناسی یا نظریات فلاسفه ی محض و سیاست و اخلاق(مثل ارسطو، کانت، هگل و ...) بحث می کنند؛ 

-نظرات یک نویسنده غیرمعتبر را به اسم نظریات روز دنیا مطرح می کنند؛ 

-ملغمه و کشکول بی سروته ای از منتخب نظریات جامعه شناسی، تاریخ، سیاست(البته ناقص و گنگ) را به اسم فلسفه حقوق به خورد جامعه علمی می دهند و تنها چیزی که نیستند، فلسفه حقوق!؛

 -فلسفه فقه که به جای خود با ارزش است را با برچسب فلسفه حقوق یا تئوری حقوقی وارد بازار می کنند؛ 



ادامه مطلب
نوشته شده توسط علی صابری تولایی در ساعت  | لینک  |